Villandi reiknivél

Stuðningsmenn ESB aðildar hafa sett upp vægast sagt villandi reiknivél á vef sínum og var sagt frá henni í fréttum Stöðvar 2. Fólki er boðið að bera saman tvö lán; annað í íslenskum krónum og hitt í evrum.

Við fyrstu sýn virðist þessi reiknivél vera mjög vönduð enda reiknast meðalvextir eftir lántökudegi og tekur hún mið af mismunandi vaxtatímabilum og verðbólgu. Útkoman er alltaf sú að íslenska lánið sé dýrara en aðal ástæðan er sú að verðbólgan hækkar höfuðstólinn. Stóra skekkjan er hins vegar sú að gengi gjaldmiðlana er ekki tekið með í reikninginn. Það er nefninlega nauðsynlegt að skoða niðurstöðuna annað hvort út frá íslenskum krónum eða evrum og taka mið af gengisbreytingum á milli gjaldmiðlanna.

Í dæminu var 20.5 milljón króna evrulán frá 2005 búið að lækka í 8.1 milljón króna samkvæmt reiknivélinni. Ef við skoðum gengisbreytingarnar á tímabilinu frá 2005 kemur í ljós að gengi evru hefur hækkað um meira en 107%! - Þetta hefur þau áhrif að evrulánið væri mun hærra þegar gengið er tekið með í reikninginn. 

Hvernig er hgt að bera saman erlent lán við íslenskt og taka ekkert tillit til gengisbreytinga?

Hvað hefur rætt mikið um áhrif gengisbreytinga íslensku krónunnar á erlend lán á Íslandi?

Hefur sú umræða alveg farið fram hjá þeim sem settu þessa reiknivél upp?

Eða er verið að gleyma stærstu breytunni í þessu dæmi viljandi?

 

http://lan.jaisland.is/ 

Holland og Hollande: Nýtt misgengi?

Stefna Þjóðverja í evrukrísunni hefur verið ofan á hingað til og áherslan hefur verið á niðurskurð og takmarkaða peningaprentun. Tekist hefur að skipta um óþæga stjórnmálamenn í Grikklandi og á Ítalíu til að knýja á um niðurskurð og kerfisbreytingar. Vandinn hefur samt breytt úr sér ekki síst á Spáni og svo eru ákveðnar þjóðir sem láta oft ekki auðveldlega að stjórn. Holland hefur ítrekað hafnað grunnbreytingum á Evrópusambandinu meðal annars í þjóðaratkvæðagreiðslum og nýlega féll Hollenska stjórnin þegar fara átti þýsku leiðina í aðhaldi.

Nú eru semsagt kosningar bæði í Hollandi og Frakklandi þar sem forsetaframbjóðandinn Hollande er sigurstranglegastur. - Fánar þessara tveggja ríkja er næstum eins með rauða, hvíta og bláa strípu. - Seinni hluti forsetakosningarna í Frakklandi fer fram eftir viku og svo er búið að ákveða kosningar 12. september í Hollandi eftir að ríkisstjórninni tókst ekki að ná saman um fjárlög. Portúgal, Ítalía (og Írland), Grikkland og Spann (PIGS) hafa glímt við skuldavandann með niðurskurði. Nú eru það Holland og Frakkland sem "svíkja lit" og virðast ætla að kjósa sér stjórnmálamenn sem fara gegn stefnu Þjóðverja. Misgengið er að færast til. Augu manna hafa verið á PIGS en nú bætast við Holland og Frakkland (HF).

Þannig kalla Holland og Hollande á ný viðbrogð frá Berlín og Frankfurt.

Margt rétt hjá Martin

Martin Wolf tók málstað Íslands í Icesave. Hann tekur málstað Íslands í ESB málum og hann bendir á hvernig rétt sé að forgangsraða (focus on your strengths).

Allt er þetta rétt hjá Martin Wolf.

Síðast en ekki síst tekur hann málstað almennings gegn ríkisvæðingu skulda:

"Siðferðislega ættuð þið ekki að gera það af því að allir sem lögðu fé í þann fábjánabanka voru fífl og það var heimskulegt af ríkisstjórninni að bæta þeim tjónið eftir á. Það var okkar vandi en ekki ykkar. Þið gerðuð bara það sem réttast er að gera við útlendinga í fjármálageiranum. Þið fóruð illa með þá því það er það sem gert er í fjármálageiranum.“

Vandi Evrópu, Japans og Bandaríkjanna er ekki síst fólginn í ríkisvæðingu einkaskulda með "björgunarpökkum".

Það er mér gjörsamlega óskiljanlegt af hverju þeir sem telja sig sósíalista eru spenntastir fyrir slíkri ríkisvæðingu einkaskulda. Kannski er það vegna þess að þeir vilja ríkisvæða sem flest?

Það má þakka þessum góða gesti fyrir komuna. - Fáum við ekki að sjá hann í Silfri Egils?

Wolf segir krónuna reynast vel

Vandi hænunnar er vandi eggsins (og öfugt)

Bankakrísan 2008 leiddi af sér ríkjakreppu. Það hefur áður gerst í sögunni þegar vanskilin hafa með einum eða öðrum hætti "lent" á ríkissjóðunum.

Evrukrísan 2011 er ríkisskuldakreppa. Vaxandi skuldsetning ríkjanna er að rústa evrópsku bönkunum þar sem eigið fé þeirra byggir á ríkisskuldabréfum. Þannig leiðir ríkisskuldakreppa af sér aðra bankakreppu.

Nú er haldið áfram að "bjarga" bönkunum með enn frekari skuldsetningu ríkssjóða Evrópu. Þessi skuldsetning mun lækka enn frekar mat markaðarins á útistandandi skuldum ríkjanna. Þessi verðlækkun á ríkisskuldabréfum er ekki komin fram í bókum bankanna nema að litlu leyti en "björgun" bankanna getur í raun flýtt fyrir enn verri stöðu þeirra sjálfra þar sem eigið fé þeirra fellur í verði. Þetta vita Þjóðverjar sem vilja verja sitt ríkislánstraust. Þeir vilja frekar að einkafjármagnið fái að gjalda fyrir slæm lán.

Neyðarlögin íslensku eru sjaldgæf undantekning frá þessari neikvæðu keðjuverkun. "Björgunaraðgerðir" ESB eru í raun tilflutningur á skuldum frá einkageiranum yfir á skattborgara. Engar skuldir hafa í raun verið hreinsaðar burt. Þær eru einfaldlega ríkisvæddar. - Það hefur lengi þótt léleg þrif að sópa skítnum undir mottuna.

Plástur á deyjandi sjúkling

Hin hljóðláta bylting

Á sama tíma og umræðan er hvað neikvæðust og horft er til Grikklands, kreppu og stríðsátaka er rétt að minnast þess ótrúlega sköpunarkrafst sem býr í manninum. Aldrei hafa framfarir verið meir en einmitt nú. Nanotækni, tölvutækni, rótottækni og líftækni setja mark sitt á 21. öldina. Steve Jobs var maður sköpunar og framfara.

Minnumst Jobs.

Steve Jobs látinn

Skaði og orðsporsheimtur á síðari tímum

Það hefur lengi legið fyrir að Bretar ullu Íslandi ómældu tjóni með því að setja friðarþjóð á bekk með hryðjuverkasamtökum. Þessi gjörningur gleymist seint og er hann sannkölluð ólög stórþjóðar - beint gegn þjóð í nauðum.

Nú er komin skýrsla sem sýnir peningalegt tjón sem unnt er að rekja beint. Það tjón sem Ísland varð fyrir var ekki síður óbeint og er unnt að meta það til peningalegs skaða sem sjálfsagt er mun hærri en það sem beinlínis verður rakið til ólaganna. Þingmenn hafa fengið hér úttekt sem er vonandi byrjun á lengri vegferð þar sem Ísland leitar réttar síns.

Milljarða tjón vegna hryðjuverkalaga

Morgunblaðið

Þrátt fyrir að prentmiðlum hafi margendurtekið verið spáð dauða eru enn til dagblöð sem eru leiðandi í umræðunni. Þau hafa í reynd meiri vigt en margir ljósvaka- og netmiðlar. Þetta eru þau blöð sem hafa ristjórnarstefnu og skýra sýn. Þannig blað er Morgublaðið. Fyrir utan að vera morgunblað er Morgunblaðið með stærsta netmiðillinn á landinu; mbl.is og er þannig auk þess útbreiddasti fjölmiðillinn

En það sem gerir blaðið öflugt er ritstjórnarstefnan sem hefur reynst vera öflug stjórnarandstaða bæði á landsvíku og í Reykjavík. Hér á ég að tala um ritstjórnina síðustu tvö ár. Í mörgum stórmálum hefur blaðið leitt umræðuna frá upphafi til enda. Má hér nefna umræðuna um Icesave og ESB. Ristjórnin Það er hressandi að lesa blað á borð við Morgunblaðið og við Íslendingar værum fátækari (bókstaflega) ef svona blaði væri ekki til að dreifa. Mæli með Mogganum.

Saga úr ferðaþjónustunni

Á níunda áratugnum var unnið að smíði flugmóðurskips sem var nefnt Varyag (Варяг) af Sovétmönnum. Árinu eftir fall kommúnismans í Sovétríkjunum var smíði þess hætt.

Sex árum síðar var það keypt á uppboði fyrir tvo milljarða króna af einkafyrirtækinu "Chong Lot Tourist and Amusement Agency" sem sagði tilgang kaupanna vera að setja á fót fljótandi ferðamannaparadís fyrir utan Macau og ættu að vera 600 herbergi í skipinu.

Árið 2005 er skipið komið í þurrkví og tekið í gegn. Fer litlum sögum af skipinu þar til í síðasta mánuði þegar þvi er siglt á haf út; en þá sem fullbúið herskip og jafnframt fyrsta flugmóðurskip Kína. 

 

Framsókn Sigmundar - þriðji flokkur Guðmundar

Guðmundur Steingrímsson mun á morgun kynna stofnun nýs flokks en eitthvað lak stofnun hans út í dag. Guðmundur hefur verið í Samfylkingunni og Framsóknarflokknum (tvisvar) og nú stofnar hann þriðja flokkinn.

Það vekur athygli að það virðist vera áhugi Guðmundur á inngöngu Íslands í ESB sem knýr hann áfram til að stofna sérstakan stjórnmálaflokk. Þó er það svo að eitt stjórnmálaaflið; Samfylkingin hefur ESB inngöngu á oddinum. Það er því spurning hvort Guðmundur þurfi að stofna þriðja flokkinn. Hefði ekki verið nær að snúa aftur?

Tímasetningin er líka sérstök. Aldrei hafa verið meiri efasemdir um ESB og evruna en nú. Ekki síst í Evrópu sjálfri. Og hafa þó efasemdirnar verið miklar hjá mörgum.

Guðmundur er kominn af þjóðþekktum framsóknarmönnum og man ég vel kynni mín af föður Guðmundar honum Steingrími Hermannssyni, ekki síst í kringum stofnun og upphaf Heimssýnar en við sátum báðir í fyrstu stjórn þess félags sem nú mæðir mikið á. Það var engin skammsýni að stofna það.

Mér finnst Framsókn undir stjórn Sigmundar Davíðs vera framsýn: Það er fleiri og betri möguleikar fyrir Ísland en að ganga í ESB.

Ekki líklegt til að veikja Framsókn

Góð og mikilvæg staðfesting

Neyðarlögin voru nauðsynleg og hafa nú hlotið staðfestingu ESA. Þar með er óvissu eytt.

Sagan mun líka dæma þá ákvörðun vel að ríkið skyldi ekki dæla inn þúsund milljörðum í bankana í október 2008.
Þá stóð til að setja um 500 milljarða af erlendum eignum lífeyrissjóðana með.
Auk þess var kvartað yfir því að lánalínur Seðlabankans væru ekki nýttar í sama tilgangi sem skyldi.

Það má þakka Geir Haarde forsætisráðherra og bankastjórn Seðlabankans undir stjórn Davíðs Oddssonar að ekki fór verr. Gott er að menn reyndu ekki að "bjarga málum" með vonlausum björgunarpökkum í miðju hruninu.

Hér er svo staðfest að neyðarlögin standast skoðun. Án þeirra hefði Ísland orðið óstarfhæft.
Að þessu öllu ofangreindu er Ísland betur statt en Írland.

Neyðarlögin ekki brot á EES-samningi

Breytt um kúrs

Fyrsta fjárhagsáætlun eftir kosningar var lögð fram í gær í bæjarstjórn Árborgar. Árangur mikillar vinnu starfsfólks, íbúa og kjörinna fulltrúa þar sem allir bæjarfulltrúar komu að verki birtist nú í skýrum umskiptum frá taprekstri í jákvæða afkomu af rekstri samstæðunnar. 

Afgangur var síðast árið 2007 og þá var hvalreki í formi hlutabréfasölu af Hitaveitu Suðurnesja sem skilaði langmestu. 

Nú er gert ráð fyrir að skuldir verði greiddar niður fyrir meira en 3 hundruð milljónir. Þannig minnka skuldir og fara úr 9.3 milljörðum í innan við 9 milljarða. Skuldir á íbúa fara undir 1 milljón. Enn eru skuldir þó of háar og verður áfram unnið að hagræðingu. Dýrustu krónurnar eru þær sem fara í vaxtagreiðslur. Sú fjárfesting að greiða niður skuldir er nauðsynleg svo við séum með traustan grunn til sóknar. 

Þótt margir hafi skoðanir á hinum ýmsu einstöku málum er ég viss um að allir hljóti að vera sammála um þessi aðalatriði.

Skuldir Árborgar lækka í fyrsta sinn

Er þjóðin óhæf?

Einn af frambjóðendum til stjórnlagaþings er Jónas Kristjánsson pistlahöfundur. Niðurstaða hans í dag er sú að íslenska þjóðin sé óhæf um að stjórna sér. Máli sínu til stuðnings bendir hann á að innan við helmingur á kjörskrá skuli kjósa. Sögulega lítil þáttaka er honum greinileg vonbrigði en getur verið að þjóðin telji mikilvægari verkefni og brýnni en að taka þátt í þessari tilraun? Ég leyfi mér að treysta þjóðinni til að meta það sjálf hvenær hún kýs að fara á kjörstað. Virðum rétt fólks til að kjósa og líka til að  kjósa ekki. 

Íslenska þjóðin hefur sýnt það að henni er ekki sama eins og þegar 62,72% kusu í þjóðaratkvæðagreiðslu um Icesave-samningana. Þáttaka undir 50% í stjórnlagaþingi þar sem fólk var hvatt til þáttöku hlýtur því að vera mikið umhugsunarefni.  

Víða um heim er verið að kljást við afleiðingar fjármálahruns. Þar leita menn oft í undirstöður samfélagsins og vilja margir treysta þær stoðir frekar en að veikja þær. Skoða hvað fór úrskeiðis í framkvæmd frekar en að hrófla við þeim sáttmálum sem samfélagið byggir á.  

Leyfi mér að endurbirta pistil Jónasar Kristjánssonar frá því í dag hér að neðan:  

"Þjóðin er óhæf"

"Öll saga lýðveldisins sýnir, að Íslendingar eru óhæfir um að stjórna sér. Hrunið er eðlileg niðurstaða samfélags, þar sem fífl kjósa fífl til að auðvelda fíflum að stela peningum. Ekki bætir úr skák, þegar þjóðin fær í fyrsta sinn tækifæri til að kjósa persónur framhjá fjórflokknum. Þá nennir neyzlufólk bara alls ekki á kjörstað. Unga fólkið liggur uppi í sófa og étur popp. Innan við helmingur á kjörskrá nennir að uppfylla skyldur borgara í lýðræðisþjóðfélagi. Því skulum við leita á náðir Evrópu og evru. Þeim mun fyrr náum við þeirri farsælli stöðu að geta látið aðra um að stjórna okkur."

(tekið af jonas.is) 

Niðurskurður og skurðsstofur

Sú áhersla að skera einna mest niður hjá tveimur kragasjúkrahúsunum þarf skoðunar við. Við fyrstu sýn virðist blasa við að skurðsstofur verði aflagðar á þeim sjúkrahúsum sem hafa frekar lágan kostnað. Þetta er reyndar umdeild stefna. Þess vegna fagna ég þessari yfirlýsingu Guðbjarts Hannessonar. Miðað við þær tölur sem ég hef séð er veginn launakostaður Heilbrigðisstofnunar Suðurlands mun lægri en Landspítalans. Sama virðist vera með kostnað per aðgerð. Reyndar hefur verið sýnt fram á að hér geti munað verulegum upphæðum og þá er spurningin hvort hér sé um sparnað að ræða ef sjúklingar þurfa að sækja þjónustu í einingu sem er dýrari í rekstri. Sama á sjálfsagt við um Suðurnesin og Suðurland. Samtök Sunnlenskra Sveitarfélaga hafa bent á þennan samanburð með ítarlegum hætti. 

Gott væri að fá að vita hverjir unnu þær forsendur sem liggja til grundvallar þegar ákveðið er að skera niður um tugi prósenta á landsbyggðinni en krónutala höfuðborgarinnar er nær óbreytt. Inn í forsendurnar kann að vanta ólíkan launakostnað og svo samfélagslegan kostnað við að aka á milli staða með sjúklinga og aðra þætti. Þetta á við um fleiri málaflokka og er ekki ólíklegt að viðhorf til fangelsins á Hólmsheiði mótist af viðhorfi höfuðborgarinnar. Ég treysti því að Guðbjartur kynni sér málið vel og fari yfir forsendurnar með forstjórum kragasjúkrahúsanna á þeim vikum sem enn eru til stefnu.  

 

 

Mun endurmeta tillögurnar

Ekki botnað enn

Þessar tölur sýna því miður að botninum er ekki náð. Samdrátturinn á sér stað á sama tíma og ríkið og sveitarfélögin eru rekin með miklum halla. Nú liggur fyrir að opinberir aðilar verða að skera enn frekar niður og ekki verður lengur treystandi á "hagvöxt" sem byggir á hallarekstri.

Nú vona ég að sem flestir sjái hvað það er lífnauðsynlegt fyrir Ísland að auka framleiðslu og framleiðni. Hallarekstur eykur ekki þjóðarframleiðslu nema í örstutta stund. Fjármagnskostnaðurinn sem hallanum fylgir minnkar frekar hagvöxt og hagsæld.

Auðlindir, menntun og lágt gengi krónunnar ætti að mynda kjöraðstæður til uppbyggingar á útflutningsvörum. Vonandi verður hægt að fara í sókn á þessum sviðum fljótt.

3,1% samdráttur

Verkin framundan

Í dag var samþykkt tillaga okkar fulltrúa D-lista um að ráða Ástu Stefánsdóttur sem framkvæmdastjóra Sveitarfélagsins Árborgar. Tillagan var samþykkt með öllum greiddum atkvæðum. Þótt margir mjög hæfir umsækjendur hafi boðið fram krafta sína er þessi ráðning um margt jákvæð. Við munum nýta þau tækifæri sem gefast til að spara í yfirstjórn sveitarfélagsins eins og gert var strax að afloknum kosningum. Þá lögðum við niður 3 stöðugildi og breyttum samþykktum sveitarfélagsins þannig að bæjarfulltrúum verður fækkað úr 9 í 7. Þá breyttum við starfsheiti bæjarstjóra í framkvæmdastjóra í samþykktum Árborgar en það er hið eiginlega heiti æðsta embættismanns sveitarfélaga samkvæmt sveitarstjórnarlögum. Þótt heimilt sé að kalla framkvæmdastjórann bæjarstjóra eða sveitarstjóra er það í anda aðhalds að ráða sveitarfélaginu framkvæmdastjóra. Við gerðum okkur far um að hafa ráðningarferlið sem best og sýnist mér að það hafi tekist vel.

Nú eru krefjandi verkefni framundan þar sem við þurfum að takast á við fjárhagsvanda sveitarfélagsins og á sama tíma að horfa á þau sóknarfæri sem hjá sveitarfélaginu felast. Við erum með frábæra staðsetningu, vatnsmestu á landsins og svo erum við með samöngubætur í farvatninu eins og tvöföldun Suðurlandsvegar og Suðurstrandarveg. Grunnurinn að sókninn verður að vera byggður á því að reksturinn skili einhverju af sér í að greiða af fjárfestingarskuldum. Án þess er ekki hægt að gera neitt með góðri samvisku. Ráðning Ástu Stefánsdóttur er skynsamleg til þess að unnt sé að takast á við þessi verkefni af festu strax. D-listinn fékk yfir 50% greiddra atkvæða til þess að breyta áherslum og ná tökum á hallarekstrinum. Það er fyrsta verkefnið og það munum við gera.

Ríkið og bóndinn

Ríkið hefur mikið vald og getur lagt skatt á nánast hvað sem er hvort sem það er kvikt eða kjurt. Á síðustu öld voru heilu þjóðirnar undir kerfi sem byggðist á allsherjar ríkis-stjórn og alræði. Eignarréttur einstaklingsins var upprættur og ríkið átti að sjá um að allir fengju sitt. Margir trúðu á þetta fyrirkomulag og töldu að kommúnisminn og miðstýrð áætlanagerð myndi sjá til þess að vel væri farið með hráefni og auðlindir. Föt voru einsleit og átti það að draga úr sóun og svona má lengi telja. Nú er það svo að stærsti orkunotandi veraldar Kína er með miðstýrt hagkerfi en þar er talið að sé að finna 16 af 20 menguðustu borgum veraldar. Flestar hinar eru í fyrrum sovét-ríkjunum:

http://www.worstpolluted.org/

Tökum svo dæmið um íslenska bóndann. Allt frá landnámi voru lönd og hlunnindi landsins í einkaeign eins og lesa má um í Landnámu og víðar. Þjóðveldið var reyndar þannig samansett að ríkisrekstur var enginn og fáir eru þeir sem vilja ganga svo langt. Það sem vert er þó að velta fyrir sér er hvernig íslenski bóndinn lék auðlindir landsins miðað við alræði ríkisins í austri. Bóndinn nýtti náttúruna og nytjar hennar en gekk ekki svo nærri henni að búskapurinn gengi ekki. Bóndinn var að gæta sinna hagsmuna þegar hann gætti þess að bústofninn héldi velli. Æðarvarp er blómlegt þar sem bóndinn býr. Ríkið er þrátt fyrir allt langt frá því að vera óskeikult og margt hefur verið mengað í krafti ríkisins og nafni þjóðarhags. Þjóðnýting bændabýla í Zimbabwe leiddi til hörmunga en ekki þess jöfnuðar sem lofað var. Aralvatn og Tjernóbíl eru minnismerki um áætlanabúskap sem brást. Þrátt fyrir hörmungar í bankarekstri útrásarmanna er mikilvægt að við hlaupum ekki til og trúum því í blindni að "ríkið" komi öllu til bjargar. Öfgar eru engin lausn.   

  

Af hverju ekki ESB?

Ég hef lengi haft miklar efasemdir um að Ísland eigi erindi í ESB og tók þátt í stofnun Heimssýnar í júní 2002 ásamt fleira góðu fólki. Sjálfstæðið hefur reynst okkur vel og sem sjálfstæð þjóð höfum við tekið þátt í alþjóðasamvinnu og gengið lengst í samningnum um evrópska efnahagssvæðið (EES) eins og menn þekkja.

Eitt af vandamálunum við ESB er að það er síbreytilegt og stækkar bæði að umfangi og innihaldi. Eins og oft vill verða þegar byggt er á þenslu og vexti er hætt við að undirstöðurnar séu óstöðugar. Nú hefur komið fram það sem menn óttuðust að ríkin sem standa að ESB eru of ólík til að geta staðið með góðu móti að sameiginlegri mynt. Skuldir einkageirans hafa nú verið fluttar í allmiklum mæli yfir á ríkin sjálf sem eiga erfitt með að standa undir skuldunum. Auk þess er undirliggjandi vandi fólginn í því að barneignum hefur fækkað mikið og eru framtíðarhorfur því dekkri en Íslendinga þó skammtímavandi okkars sé mikill.

Nú stendur yfir umsóknarferli Íslands í sambandið og hefur umsóknin orðið til þess að ríkisstjórnin hefur stöðvað gerð nýrra milliríkjasamninga. Nægir hér að nefna fríverslun við Kínverja. Þá hefur mikilll og einbeittur áhugi á að semja um Icesave tengst ESB umsókninni (og AGS líka) þrátt fyrir ítrekaða afneitun sumra um málið. Þetta hefur gert ESB inngöngu ómögulega fyrir þorra þjóðarinnar og þá er komið að því hvort ekki sé ábyrgðarhluti að stunda það sem hafa kalla "bjölluat" það er að segja að sækja um án umboðs og án stuðnigs þings og þjóðar. Ég er viss um að þingmenn hinna þjóðanna 27 spyrja sig þessara spurninga þegar þeir vinna úr gögnum sem varða umsóknina. Það er því eðlilegt að þingið okkar sé spurt hvort rétt sé að halda þessu áfram. 

Þessi tilmæli eru talsverð nýmæli

Þrískipting ríkisvaldsins er einn af hornsteinum þjóðfélagsins. Dómur Hæstaréttar sem tekur á lögum 28/2001 um vexti og verðtryggingu virðist skýr. Ekkert er kveðið á um að breyta beri eða breyta megi vöxtum. Vilji lánveitendur gera slíka kröfu hlýtur að þurfa að höfða mál til að fá hana samþykkta. Þangað til gilda lögin eins og þau eru í samræmi við dóm Hæstaréttar. Samningsákvæðið um gengistryggingu fellur brott en samningurinn er ekki ógildur. 

Lög og samningar verður að virða. Ekki síst af stjórnvöldum. Dóma Hæstaréttar ber að virða og ég man hreint ekki eftir að stjórnvöld hafi áður beint tilmælum til fyrirtækja eins og hér er gert. Kannski eigum við eftir að sjá fleiri tilmæli um að breyta samningum einhliða?

Hingað til hefur það verið virt að samninga á að túlka neytanda í vil ef einhver vafi er um niðurstöðuna. Lög um neytendavernd eru dæmi um slíkt Í þessu tilfelli er niðurstaðan skýr þar sem ekkert er tekið á því að breyta vöxtunum. Þeir hljóta því að haldast samkvæmt samningum. Kannski eru menn að bera fyrir sig neyðarrétt til að verja fjármálastofnanir?

Þetta eru að minnsta kosti nýmæli. 

Miða við lægstu vexti á hverjum tíma